kasimirdenhertog.nl

Deprecated: Function eregi() is deprecated in /home/kasimirdenhertog.nl/public_html/settings.inc.php on line 2

Welkom in het archief

1 februari 2009 › Dagelijkse dingen › kasimirdenhertog.nl

Sedert wel een heel lange tijd is er niks nieuws meer verschenen op kasimirdenhertog.nl. Dat komt hoofdzakelijk door het beperkte aantal wieleractiviteiten in het afgelopen halfjaar - laatste wedstrijd: 15 juni 2008 - en dat was eigenlijk waarom deze site vooral interessant was. De beperking in wieleractiviteiten zal ook voorlopig wel zo blijven, gezien het nu meer op hobbyisme is gaan lijken. Maar door de grote hoeveelheid berichten en teksten die ik heb geschreven sinds pakweg 2004 op deze site kan een bezoek evenwel nuttig, leuk, bijzonder (vul maar in) zijn, vandaar dat hij nog zo even blijft zoals hij is. Gebruik voor handig zoeken vooral de zoekfunctie, onderaan de pagina.
Voor werkgerelateerde info heb ik een LinkedIn-profiel: http://www.linkedin.com/in/kasimirdenhertog.

Een maandje updaten

3 juli 2008 › Dagelijkse dingen › Ditjes en datjes

Er is enige tijd stilte geweest op deze fraaie stek, maar dat wil niet zeggen dat er niets gebeurd is. Integendeel: hoewel de rest van Nederland vakantie lijkt te hebben, heb ik het druk. Niet alleen met fietsen, ook met dat andere, dat 'werk' heet. Dat 'werk' neemt de laatste tijd een beetje de overhand. Klassiekers, wat mij betreft de belangrijkste koersen van het jaar, zijn er even niet, en ik ben daarnaast niet fit op dit moment. Bij de laatste klassiekers vond ik al dat mijn presteren niet groots was, even later dook een oude kwaal op: het zuur. Twee jaar geleden kreeg ik ook last van mijn maag en leek het te liggen aan een bacterie. Met medicatie en tijd ging het over. Om nu terug te keren. Onderzoek heeft aangetoond dat er geen bacterie aan de gang is. Dus de mogelijkheid is volgens de dokter een middenrifbreuk of soortgelijke aandoening. Wat het is, zal alleen een onderzoek waarbij ze een camera door je keel duwen kunnen aantonen. Voorlopig moet ik aan de Pantozol om te kijken wat dat doet. Wordt vervolgd dus.
Voor de volledigheid - en uw leesplezier - zal ik enige koersverslagen van de afgelopen maand plaatsen.

Eén weekend, twee klassiekers

15 juni 2008 › Wielrennen › Verslagen

Het tweede weekend van juni werd bij het bekendmaken van de koerskalender als belangrijkste weekend van het jaar bestempeld. In dat weekend zouden er namelijk twee klassiekers verreden worden, die heel wat punten zouden kunnen opleveren om de landelijke clubcompetitiefinale te halen.
Toen het eenmaal zover was, bleek het belang enigszins afgenomen. Door goede prestaties van onze ploeg - overigens niet bepaald van mij - waren we al vrij zeker van een finaleplek. Dus ging het erom de tweede klassieker, een thuiswedstrijd want in en om Wervershoof, te winnen. Ik had er op gerekend na een lange koersloze periode enkel de eerste klassieker van het weekend, in Friesland, te zullen rijden, maar na de toch wel bemoedigende tekenen van fitheid mocht ik ook in Wervershoof starten. Tactiek was: in de eerste klassieker voor de punten rijden, in de tweede een ondersteunende rol vervullen.
De eerste wedstrijddag liep het al anders dan gepland. Na een redelijke start kon ik wel meekomen, maar niks bijzonders uitrichten. Niet veel later was dat desondanks nodig, want toen kwam ik wel erg ver van achteren te zitten. Een paar semi-handige manoeuvres zonder veel effect later zat ik nog steeds niet op de goede plek. Daarna werd ik er zoetjes aan afgereden. Ik kwam in een achtervolgende groep, zag ploegmaat Maurits Büsse langs de weg staan met ogenschijnlijk een kapot wiel of lekke band, en stopte. Maurits mankeerde echter niets, ik had bij nader inzien nooit moeten afsturen. Daarna was het ondanks een kilometerslange jacht wel gedaan.
De dag erop begon voortvarend. Ik had betere benen en wist me aardig voorin te handhaven. Het leek een prima optreden te worden, maar de aftakeling zette sneller in dan de bedoeling was. Op de klinkerwegen rond Twisk ging het tempo flink omhoog en moest de een na de ander lossen. Ik schoof elke keer door en hoopte dat het niet te lang op een lint bleef. Na de klinkers kwamen we op het asfalt van de parallelweg langs de A7. Ik werd afhankelijk van degenen die voor mij reden, omdat ik te zeer verzuurd was om zelf een jump te maken. Ploeggenoot Frank Jonkman zag ik dat wel doen, net op tijd. Ik kwam net tekort om de aansluiting te houden. Bij het groepje gelosten waar ik in terecht kwam, was bovendien totaal de fut eruit. Frank en andere ploeggenoot Henk van Vuure zag ik even later langs de kant staan. Dit keer stopte ik niet. We bleven nog in koers over de Kwelweg en een stuk door de Wieringermeer, vlak voor de tweede passage van de Kwelweg vond men dat we genoeg hadden geleden. Rustig reed ik terug naar Wervershoof, want ik voelde me flink gemangeld. Bij de finish bleek ons doel voorts niet gehaald te worden: de drie West Frisianen die nog over waren, finishten in het peloton.

Na 4,6 km een krom wiel

7 juni 2008 › Wielrennen › Verslagen

De Omloop van Drachtstercompagnie vond ik vorig jaar niet veel soeps, vooral omdat ze het parkoers hadden veranderd. Dit jaar was echter het oude, meer klassiekerachtige rondje terug. Met een aardig clubje - Tino, Maurits, Sander, Rudy en ik - stonden we aan de start. Vanaf het begin was het direct nerveus, maar dat maakte op zich niet uit. Wel dat de Skil-Chinees die voor mij reed na 4,6 kilometer plotsklaps zijn stuur omdraaide. We reden op een rechte asfaltweg, in de verte naderde een bocht, en onze Aziatische fietsvriend raakte in paniek. Omdat ik er vlak achter reed, kon ik geen kant op en lag ik ook op de grond. Zo snel mogelijk stond ik weer, om een peloton recht op me af te zien stormen. Gelukkig wist iedereen me te ontwijken.
Mijn fiets wilde niet meer rollen omdat het achterwiel vaststond. Ik probeerde het los en eruit te krijgen, maar dat lukte niet. Gelukkig was er een man uit een auto met een wiel die kordaat optrad en mijn wiel er met een paar flinke klappen uitsloeg, het nieuwe wiel erin stak, en mij weer op gang hielp. Tino, die ook was gevallen en een krom wiel had, bleek inmiddels ook geholpen en samen mochten we achter de auto terug proberen te komen.
In die achtervolging voelde mijn fiets niet helemaal jofel aan. Op het vlakke ging het wel, maar in de bochten leek hij weg te glijden. Een paar kilometer verder ging mijn band - van het niet gewisselde wiel - met een plof lek. Er was niemand meer in de buurt, laat staan een nieuw wiel, dus zat er niks anders op dan terug te lopen naar de finish. Met het bloed aan mijn handen en de scheuren in mijn gloednieuwe snelpak bereikte ik de jurywagen, waar Tino stond te wachten. Hij mocht weer meedoen met de koers, maar dan buiten mededinging. Toen hij mij zag, ging hij gelijk een wiel voor me regelen. Hij kwam terug, gooide het wiel naar me toe, en kon net aansluiten bij de eerste groep. Tegen de tijd dat ik mijn wiel gewisseld had, kwam de tweede groep. Daar mocht ik van de jury bij aansluiten.
Vervolgens was het gewoonweg koersen. Sturen, schakelen, en vooral opletten waar je van voren moest zitten. Want op dit rondje was het niet bepaald prettig op de kant zitten. In al die dingen slaagde ik, het ging zelfs vrij lekker. Het enige was dat het gevoel enigszins uit de bloedende hand verdween. Dat maakte dat ik me niet geroepen voelde mij in de sprint van onze groep, die door het hoge tempo een stuk of wat geloste renners uit de eerste groep had ingelopen, te mengen. Maar toen ik een gaatje zag, kon ik het toch niet laten. Ik werd 22e of 23e - alleen wel buiten mededinging.

Rammelen rond het Ronostrand

5 juni 2008 › Wielrennen › Vers en kort

De planning was dat ik afgelopen weekend in Hoorn zou rijden, maar door een blessure binnen de ploeg mocht ik aantreden in de Omloop van het Ronostrand, ook wel bekend als de Ronde rond het Ronostrand. Ik ben inmiddels een 'Ronostrand-veteraan': vier keer heb ik hem nu gereden. De eerste keer, met Alcmaria in 2005, brak het peloton en zat ik in een omvangrijke groep die er na dik een uur spartelen de brui aan gaf. De tweede keer was ik goed maar moest ik afhaken vanwege heftige maagkrampen. En vorig jaar reed ik na een kilometer of 140 lek zonder ooit nog terug te komen. Mijn vierde poging om eens resultaat te boeken in deze koers slaagde wel. Gebrek aan enig koersritme (vijf weken niks gereden immers) maakte het laatste koersuur erg zwaar, met als gevolg dat ik niet meer in staat was om mee te sprinten voor de ereplaatsen, de eerste 140 kilometer gingen echter uitstekend. Bovendien is het een kwestie van investeren, want hoe doe je anders zo'n goeie training. Deze 'training' heb ik een vervolg gegeven door op de woensdag weer eens een 'dubbel' te doen. Dat wil zeggen: 's ochtends een flinke duurtraining, en 's avonds trainingswedstrijdje op de club. Het is iets dat je niet moet proberen als je conditie middelmatig is. Ik kan echter vaststellen dat mijn conditie op het moment redelijk goed is. Op de club miste ik wat sprintsnelheid, maar voor de rest was het koersen (demarreren, tempo rijden - beulen in de breedste zin van het woord) niet een bijzonder onaangename aangelegenheid. Nu is het toewerken naar de volgende klassieker, over ruim een week.

Over deze site

Portret Deze website is reïncarnatie nummer zoveel van kasimirdenhertog.nl, de stek van journalist en wielrenner en webdesigner Kasimir den Hertog. Hoewel al in 1996 gestart, is er pas sinds 2004 wat meer structuur in gekomen. Volgens de maker zelf niet het resultaat van een ongunstige karaktertrek, noch blijk van minachting voor zijn lezers, maar eerder een samenloop van omstandigheden.

Digitaal smikkelen

Drie verwijzingen naar sites waar uw gastheer onlangs digitaal genot aan beleefde - of juist niet:

1. Zomoto
Een heel fijne, moderne autosite. Er is nagedacht over het gebruiksgemak, wat de makers inmiddels een prijs heeft opgeleverd. Overigens vind ik wat dat betreft Autoscout24.nl net zo goed, maar Zomoto onderscheidt zich door online waardebepaling en uitgebreide weergave van de vaste lasten.

2. Symbaloo
Een interessant concept dat er vanuit gaat dat plaatjes kijken makkelijker is dan woorden lezen. In wezen is Symbaloo een startpagina met plaatjes. De oer-startpagina, startpagina.nl, ziet hierbij vergeleken er ineens heel ouderwets uit. Maar ik begin toch nog liever met Google.

3. wis.dm
Typische Web 2.0-site, waarop bezoekers elkaar allerlei vragen stellen. Simpel en grappig idee. En echt een site om veel tijd op te verdoen. Degenen die erg fanatiek zijn in vragen stellen, worden dan ook 'geëerd' in een apart hoekje.

Op komst

Niks op komst. Of ik ga het je niet vertellen...

Zeg ook eens wat

Een website als deze is een nogal eenzijdig verhaal. Wie echter graag het gesprek aan wil gaan, of gewoon ook eens wat wil zeggen, kan terecht in mijn gastenboek. Dat boek is enigszins verouderd, maar werkt nog prima.
Uiteraard is e-mailen ook mogelijk.